Home

สารบาญ

Chapter 4

English Version

อนุสัญญา
ว่าด้วยความรับผิดเพื่อความเสียหายจากวัตถุอวกาศ^๑
(เปิดให้ลงนามที่ ลอนดอน มอสโก และวอชิงตัน
เมื่อวันที่ ๒๙ มีนาคม พ.ศ. ๒๕๑๕)
. . .

ข้อ ๑

            เพื่อความมุ่งประสงค์ของอนุสัญญานี้

            (ก) คำว่า "ความเสียหาย" หมายถึง การเสียชีวิต การบาดเจ็บแก่กาย การเสื่อมเสียสุขภาพอื่น ๆ หรือการสูญหายหรือ เสียหายแก่ทรัพย์สินของรัฐหรือของบุคคล ทั้งบุคคลธรรมดาและนิติบุคคล หรือทรัพย์สินขององค์การภาครัฐบาล ระหว่างประเทศ

            (ข) คำว่า "การส่ง" รวมถึง การส่งที่ได้พยายามแล้ว

            (ค) คำว่า "รัฐผู้ส่ง" หมายถึง

                    (๑) รัฐผู้ซึ่งส่งหรือจัดให้มีการส่งวัตถุอวกาศ

                    (๒) รัฐผู้ซึ่งเป็นเจ้าของอาณาเขตหรือเครื่องอำนวยความสะดวกที่ใช้ในการส่งวัตถุอวกาศ

            (ง) คำว่า "วัตถุอวกาศ" รวมถึง ส่วนประกอบของวัตถุอวกาศ ตลอดจนยานส่งและส่วนของยานส่งนั้น

ข้อ ๒

           รัฐผู้ส่งต้องรับผิดโดยเด็ดขาดที่จะชำระค่าสินไหมทดแทนเพื่อความเสียหายซึ่งเกิดจากวัตถุอวกาศของตน บนผิวพื้นโลก หรือแก่อากาศยานในระหว่างการบิน

. . .

ข้อ ๔

            ๑. ในเหตุการณ์ซึ่งวัตถุอวกาศของรัฐผู้ส่งรัฐหนึ่งได้ก่อให้เกิดความเสียหาย ณ ที่อื่นนอกจากผิวพื้นโลก แก่วัตถุอวกาศ หรือแก่บุคคลหรือทรัพย์สินในวัตถุอวกาศของรัฐผู้ส่งอีกรัฐหนึ่ง และเป็นผลก่อให้เกิดความเสียหาย แก่รัฐที่สามหรือแก่บุคคลธรรมดาหรือนิติบุคคลของรัฐที่สาม รัฐสองรัฐแรกต้องรับผิดร่วมกันและแทนกันแก่รัฐที่สาม ตามขอบเขตที่ระบุไว้ดังนี้

                    (ก) ถ้าเกิดความเสียหายแก่รัฐที่สามบนผิวพื้นโลก หรือแก่อากาศยานในระหว่างการบิน ความรับผิดของ ทั้งสองรัฐต่อรัฐที่สามต้องเป็นความรับผิดโดยเด็ดขาด

                    (ข) ถ้าเกิดความเสียหายแก่วัตถุอวกาศของรัฐที่สาม หรือแก่บุคคลหรือทรัพย์สินในวัตถุอวกาศนั้น ณ ที่อื่นนอกจากบนผิวพื้นโลก ความรับผิดของรัฐทั้งสองต่อรัฐที่สามต้องอยู่บนฐานความผิดของรัฐหนึ่งรัฐใดในสองรัฐนั้น หรือบนฐานความผิดของบุคคลที่อยู่ในความรับผิดชอบของรัฐหนึ่งรัฐใดในสองรัฐนั้น

            ๒. ในกรณีทั้งปวงแห่งความรับผิดร่วมกันและแทนกันที่อ้างไว้ในวรรค ๑ แห่งข้อนี้ ให้แบ่งภาระค่าสินไหมทดแทน เพื่อความเสียหายตามสัดส่วนระหว่างรัฐสองรัฐแรกนั้น โดยสอดคล้องกับขอบเขตความผิดซึ่งรัฐนั้นได้กระทำ ถ้าไม่สามารถกำหนดขอบเขตความผิดของแต่ละรัฐได้ ให้แบ่งภาระค่าสินไหมทดแทนอย่างเท่าเทียมระหว่างรัฐทั้งสอง การแบ่งเช่นว่านี้จะต้องไม่เป็นที่เสื่อมเสียแก่สิทธิของรัฐที่สามที่จะได้รับค่าสินไหมทดแทนเต็มจำนวนที่ต้องมีการชำระภายใต้ อนุสัญญานี้จากรัฐผู้ส่งใด ๆ หรือรัฐผู้ส่งทั้งปวงซึ่งรับผิดร่วมกันและแทนกัน

. . .

---

^๑ คำแปลโดยประเสริฐ ,ป้อมป้องศึก  อนุสัญญาฉบับนี้เริ่มใช้บังคับเมื่อวันที่ ๑ กันยายน พ.ศ. ๒๕๑๕  ประเทศไทยมิได้เป็นภาคีอนุสัญญาฉบับนี้ Back