Home

สารบาญ

Chapter 3

English Version

การคุ้มครอง
ประชากรพลเรือนจากการทิ้งระเบิดทางอากาศ
ในยามสงคราม^๑

            สมัชชา

            พิจารณาเห็นว่า ความคิดเห็นของสาธารณชนที่หวาดกลัวการทิ้งระเบิดใส่ประชากรพลเรือนนั้น ได้แสดงออกผ่านช่องทางทางการทูตที่ทรงอิทธิพลที่สุดหลายครั้งหลายคราว

            พิจารณาเห็นว่า ทางปฏิบัตินี้หาได้มีความจำเป็นทางทหารไม่ และประสบการณ์ที่ผ่านมา แสดงให้เห็นว่ามีแต่ก่อให้เกิดความทุกข์ทรมานโดยไม่จำเป็น จึงได้รับการประนามภายใต้หลักการ อันเป็นที่ยอมรับนับถือแห่งกฎหมายระหว่างประเทศ

            พิจารณาเห็นอีกว่า ถึงแม้ว่าหลักการนี้ควรได้รับการเคารพจากรัฐทั้งปวงและไม่จำเป็นต้องมีการยืนยันอีกครั้ง แต่ก็มีความจำเป็นเร่งด่วนที่จะสร้างข้อบังคับซึ่งปรับใช้แก่สงครามทางอากาศโดยเฉพาะ และโดยได้พิจารณา บทเรียนจากประสบการณ์ที่ผ่านมาด้วย

            พิจารณาเห็นว่า รัฐทั้งปวงไม่ว่าจะเป็นสมาชิกสันนิบาตชาติหรือไม่ก็ตาม ให้ความห่วงใยกับทางออกของปัญหานี้ จึงจำเป็นต้องมีการสอบสวนทางเทคนิคและการพิจารณาอย่างละเอียดรอบคอบ

            พิจารณาเห็นว่า สำนักงานแห่งการประชุมเพื่อการลดและการจำกัดอาวุธยุทธภัณฑ์ จะได้ประชุมในอนาคตอันใกล้ และเห็นว่า เป็นเรื่องที่สำนักงานจะพิจารณาหาวิธีปฏิบัติในการดำเนินงานอันจำเป็น ภายใต้สภาพที่มีแนวโน้มนำไปสู่การทำความตกลงทั่วไปมากที่สุดเท่าที่จะเป็นไปได้

            ๑. ยอมรับนับถือว่าหลักการดังต่อไปนี้เป็นพื้นฐานที่จำเป็นสำหรับข้อบังคับใด ๆ ที่ตามมา

                    (๑) การทิ้งระเบิดโดยจงใจใส่ประชากรพลเรือนเป็นสิ่งมิชอบด้วยกฎหมาย

                    (๒) เป้าหมายที่จะถูกโจมตีทางอากาศ ต้องเป็นเป้าหมายทางทหารที่ชอบด้วยกฎหมาย และต้องสามารถแสดงตนได้

                    (๓) การโจมตีใด ๆ ต่อเป้าหมายทางทหารที่ชอบด้วยกฎหมาย ต้องกระทำในลักษณะที่ประชากรพลเรือนในบริเวณใกล้เคียงนั้น จะไม่ถูกระเบิดด้วยความประมาท

            ๒. ยืนยันในโอกาสนี้อีกครั้งว่า การใช้วิธีการทางเคมีหรือเชื้อโรคในการทำสงคราม เป็นสิ่งที่ขัดกับกฎหมาย ระหว่างประเทศ ตามที่ระบุไว้โดยเฉพาะยิ่งขึ้นในข้อมติของคณะกรรมการทั่วไปแห่งการประชุม เพื่อการลดและการจำกัด อาวุธยุทธภัณฑ์ ลงวันที่ ๒๓ กรกฎาคม พ.ศ. ๒๔๗๕ และข้อมติของคณะมนตรี ลงวันที่ ๑๔ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๘๑

---

^๑  คำแปลโดยประเสริฐ ป้อมป้องศึก  นับตั้งแต่สงครามโลกครั้งที่ ๑ เป็นต้นมา ประชาคมระหว่างประเทศ ไม่ประสบความสำเร็จ ในการสร้างกฎเกณฑ์สำหรับการทำสงครามทางอากาศ และเมื่อวันที่ ๒๑ มิถุนายน พ.ศ. ๒๔๘๑ นายกรัฐมนตรีอังกฤษ (Neville chamberain) ได้ประกาศในสภาสามัญว่ามีหลักกฎหมายระหว่างประเทศ ๓ ข้อที่ใช้บังคับแก่การทำสงครามทางอากาศ ต่อมา ในระหว่างการประชุมทั่วไปครั้งที่ ๑๙ เมื่อวันที่ ๑๒-๓๐ กันยายน พ.ศ. ๒๔๘๑ สมัชชาแห่งองค์การสันนิบาตชาติได้รับหลักการ ทั้งสามเป็นข้อมติของสมัชชา อนึ่ง แม้ว่าข้อมตินี้ จะไม่มีผลทางกฎหมายใด ๆ ต่อไปแล้ว แต่หลักการดังกล่าวก็ได้รับการยอมรับในฐานะกฎหมาย จารีตประเพณีระหว่างประเทศ Back